บทความล่าสุด
    สุดยอดม้าเด่นที่มีจำหน่ายวันนี้
    ติดต่อเรา Contact us
สถิติผู้เข้าชม
 ขณะนี้มีผู้เข้าใช้ 50
 ผู้เข้าชมในวันนี้ 212
 ผู้เข้าชมทั้งหมด 1,816,025
19 กันยายน 2561
อา จ. อ. พ. พฤ ศ. ส.
      
10  11  12  13  14  15 
16  17  18  19  20  21  22 
23  24  25  26  27  28  29 
30             
Custom Search
 กระดานสนทนา

thaipony webboard > ห้องม้าน้ำ > .............ศาสตร์สะตอ.............
  ผู้เขียน
 หัวข้อ : .............ศาสตร์สะตอ............. (อ่าน 6703)   
สายลมลอย
Guest
เมื่อ 19 มกราคม 2553 15:29 น.

หลาย ปีมานี้ สะตอต้นขนาดสองคนโอบในสวนขี้คร้านออกดอก หย่อนโม่งดกดื่น(โหม่ง,ตุ้ม = เกสร)ติดฝักมากพอที่จะทำให้เจ้าของสวนมีรายได้เพิ่มอีกเล็กน้อยพอประทัง อาจเพราะได้ปุ๋ยหมักจากปลารดโคนต้นติดต่อกันหลายครั้ง ประกอบกับน้ำดีฝนตกบ่อย



บ้าน สวนขี้คร้านฯ ค่อนข้างไกลออกมาจากถนนหลักของอำเภอและตำบล แต่เมื่อถึงฤดูกาลก็มีพ่อค้าตาไวขับรถผ่านเงยหน้าสำรวจพืชพรรณที่ต้องการ ซื้อหาอยู่เสมอ บางครั้งสบเหมาะได้จังหวะพอดีกับที่ผลผลิตในสวนกำลังได้ที่



และแม้ล่วงหน้าก่อนระยะพอดีของสะตอหลายวัน ยังสามารถจดจำจับจองไว้เพื่อเข้ามาซื้อหาในโอกาสต่อไป เป็นการทำสัญญาใจเอาไว้กับเจ้าของสวน



การ หาสะตอของพ่อค้าต่างถิ่น(ต่างตำบล) อาศัยเพียงรถมอเตอร์ไซค์หรือรถยนต์ วิ่งเข้ามาในหมู่บ้าน ตามตรอกซอกซอยต่างๆ พร้อมกับแหงนหน้ามองไปตามเรือนยอดไม้ในสวน บ้างแวะสอบถามว่ามีสะตอขายบ้างไหม มีอะไรอย่างอื่นไหม


 


โชค เข้าข้าง เจ้าของสวนตอบตกลงราคาเสร็จสรรพ รีบปีนต้นสูงลิบนั่นอย่างรวดเร็วคล่องแคล่ว พร้อมกับไม้สอย ปีนเอง เก็บเอง รับเมล็ด นับช่อเอง ในจำนวนช่อดอกแบบรวม แต่ละช่อมีหลายฝัก เราเรียกจำนวน ๑ ช่อนั้นว่าโมนหรือมูน ๑ โมนอาจมีฝักเดียวถึงหลายสิบฝัก 




 


ช่วง ปีสองปีที่ผ่านมานี้คนปีนสะตอในหมู่บ้านไม่มีอีกแล้ว ที่ยังมีชีวิตอยู่ก็แก่เกินกำลังงานซึ่งเสี่ยงต่อความสูงชันและแรงโน้มถ่วง ของโลก ระยะทางระหว่างแผ่นดินกับคาคบไม้ใหญ่เกินหัวใจชราจะหาญกล้าได้อย่างวัยหนุ่ม รุ่นถัดมา



ดังนั้นการมีพ่อค้าซึ่งเป็นคนต่างตำบลผู้ซึ่งประกอบ อาชีพหาผลไม้ น้ำผึ้ง และพืชผักพื้นบ้านพื้นถิ่นวางขายริมถนนสายเอเชียทั้งขาขึ้น กทม. และขาล่องใต้มารับช่วงต่อจึงนับเป็นเรื่องที่เข้าใจได้



มีบางคนที่เลี้ยงลิงกังไว้ใช้งานในการเก็บมะพร้าว สามารถฝึกฝนได้เก็บผลหมากรากไม้เล็กๆ น้อยได้



เพียง แต่การเก็บด้วยลิงกัง ผลที่ได้ไม่เต็มร้อยเหมือนการเก็บด้วยมือคน เพราะการอัตราการแก่อ่อนสุกงอมของผลผลิตไม่เท่ากัน รวมถึงการทะนุถนอมเวลาเก็บออกจากขั้ว มัดรวมกัน แล้วค่อยๆ หย่อนลงมาด้านล่าง กระตุกสายทีเดียวสะตอหลายๆ ช่อก็กองนิ่งอยู่กับพื้นโดยไม่หักช้ำชำรุดหรือมีตำหนิอื่นใดที่ทำให้เสีย ราคา


 


ปี นี้สะตอออกฝักทั้งปี ,หลายรุ่น ราคาจึงไม่สวยงามอย่างที่คาดหวัง จะว่าไปไม่มีปีไหนที่ราคาสะตอ(หรือผลิตอื่นใด)จากสวนของชาวบ้านมีราคาดี อย่างที่อยากให้เป็น ต้นทางของการเป็นผู้ผลิตมักถูกกดขี่เสมอ มิตรบางคนบอกไว้ว่าอย่างน่าฟังว่า ไม่มีความยุติธรรมใดที่ยุติธรรมแท้หรอก ยุติธรรมแปลว่าตัวเองพอใจแค่นั้น 



หากพ่อค้าพอใจ เราพอใจ...ยุติธรรม - จบ 



ไม่ ได้เขียนออกมาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจครับ แต่มันเป็นความจริงที่ไม่มีใครหลีกหนีได้พ้น ตั้งแต่ชาวนาพื้นราบยันชาวสวนบนพื้นที่สูง เหล่านี้ล้วนไม่มีสิทธิ์ในการกำหนดราคาของผลผลิตของเราเองเลย(ว่ากันไปตาม ทฤษฎีกลไกตลาด เศรษฐศาสตร์ การค้า การแลกเปลี่ยนสินค้า ฯลฯ)



เรา ชาวนาชาวสวนเองอาจต้องฉลาดหูตา กว้างขวาง จับทาง ค้นหาเครือข่าย ฯลฯ เพื่อรับจ่าย แลกเปลี่ยน และเพิ่มมูลค่าของผลผลิตอันเกิดจากหยาดเหงื่อแรงงานของเราเองมากขึ้น กว้างขวางขึ้น รวดเร็วทันเหตุการณ์มากขึ้น


 




ช่วง รอยต่อของการเรียนในยุคมัธยมต้น ผมเดินในสวนกับแม่เมื่อต้นฤดูฝนปีหนึ่ง เราหอบหิ้วทั้งมะพร้าวและสะตอ พร้อมมีดพร้าและเสียม เพื่อไปปลูกต้นไม้เพิ่มเติมจากที่เคยมี



ปลูกไว้พันนั้นแหละ..ต่อไปมันไม่ค่อยมี ทั้งพร้าวทั้งตอ ของเดิมที่เคยมีมันก็ตายหมด ปลูกทิ้งๆ ไว้ไม่กี่ปีมันก็ออกลูกของมันเองแหละ




ครับ,ปรัชญาการปลูกต้นไม้ของแม่ใช้ได้เสมอสำหรับสวนที่ไม่ต้องอาศัยตัวแปรอะไรในการสนับสนุนมากไปกว่า "เวลา"



ดังนั้นทั้งสะตอและมะพร้าวที่เราสองคนปลูกไว้ในยุคโน้น จึงสูงเลยตึกสองชั้นพร้อมให้ลูกให้ผล ให้ฝักมาแล้วหลายต้น



ยังไม่แก่เท่าไหร่พี่ สิ้นเดือนน่าจะพอดี
 วัยรุ่นพ่อค้านั่งนับสะตอที่ปีนเมื่อครู่อย่างตั้งใจ ทีละฝัก ทีละโมน เอ่ยขึ้นหลังจากนับเสร็จ



ปี ๒๕๕๒ นับตั้งแต่ต้นฤดู ผมขายสะตอไปมากกว่าพันฝัก คิดเฉลี่ยนราคาร้อยฝักละ  ๑๕๐ บาท แต่ละฝักต้องมีเมล็ดไม่น้อยกว่า ๑๐ เมล็ดที่สำคัญหากเป็นฝักที่สวย(เมล็ดเต็ม ฝักค่อนข้างตรง)จะได้รับการขึ้นราคาให้อีกเล็กน้อย



ครับ..โดยเฉพาะวันนี้ผมได้เงินค่าสะตอ ๔๐๐ กว่าบาท







ผมนั่งดูฝักที่ถูกสะตอคัดออก เก็บรวบรวมใส่กระทะลวกน้ำร้อนพอเปลือกสุก เลือกเก็บเมล็ดออกจากฝักล้างน้ำ เก็บไว้ดองเกลือ



เหลือเก็บไว้กิน เหลือกินแจกจ่ายและทำบุญสุนทานในฤดูกาลที่สะตอหายาก



สะตอ ดองเปรี้ยว ดองเค็ม เป็นการถนอมอาหารของคนรุ่นเก่าถูกถ่ายทอดมารุ่นต่อรุ่นขั้นตอนไม่ยาก เพียงแต่ต้องสะอาดและถึง ส่วนประกอบมี เกลือสมุทร น้ำมะพร้าว น้ำซาวข้าว แค่นั้น รองก้นภาชนะแก้วด้วยเกลือ ใส่สะตอลวกลงไปหนานิ้วเดียว จากนั้นโรยเกลือ สลับกันไปจนเกือบเต็ม โรยเกลือด้านบนปิดทับ ก่อนปิดฝาหลวมๆ สะตอดองในภาชนะแก้ว หอมอร่อย เค็ม เปรี้ยวตามแต่ความตั้งใจจะให้เป็น




 
....ปลูกทิ้งๆ ไว้ไม่กี่ปีมันก็ออกลูกของมันเองแหละ ปรัชญาของแม่ผุดวาบขึ้นมาในใจ ขณะที่ผมเดินถือต้นมะมุดต้นเล็กซึ่งเพาะจากเมล็ด เดินลึกเข้าไปในสวน   




ไกลออกไป พ่อค้าหนุ่มคนนั้นขับมอเตอร์ไซค์บนเส้นทางสีชานม กระทั่ง..กลายเป็นจุดเล็กๆ ในสายตา



ครับ...ผมยังอุตส่าห์มองเห็นเขาแหงนหน้ามองยอดไม้
   


 


               ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
มาลีกี
Guest
laila_marekee@hotmail.com
ตอบ # 1 เมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2554 11:46 น. [แจ้งลบ]
ฟังแล้ว....น่าเศร้าใจค่ะ
แต่ยังไงปีนี้ก้อรับซื้อสะตอจากภาคใต้นะค่ะ
คุยกันได้ค่ะ
laila_marekee@hotmail.com
เวริกา นุตพงษ์
Guest
wayrika@gmail.com
ตอบ # 2 เมื่อ 15 พฤษภาคม 2557 07:34 น. [แจ้งลบ]
มีสะตอใต้อยู่2000กว่าฟักค่ะอยากขายด่วนค่ะจะสดวกแบบไหนค่ะเพราะตัดมาแล้ววันนึงแล้วค่ะพี่รับอยู่100ละเท่าไรคะโทรติดต่อกับมาที่หนูได้มั้ยคะ0801032793คัดแล้วค่ะรับรองไม่น่าเกลียดค่ะ
mago
Guest
ตอบ # 3 เมื่อ 14 มิถุนายน 2557 20:39 น. [แจ้งลบ]
สวัสดี และแล้วผมก็ยังได้สัมผัสสายลมที่ยังลอยวนผ่านทางไทยโพนีอีกครา ขอบคุณ



Reply ตอบกลับกระทู้

ตัวหนา ตัวเอียง ตัวขีดเส้นใต้ ตัวขีดกลาง ชิดซ้าย กึ่งกลาง ชิดขวา รูปภาพ ลิ้งก์ ขนาดต้วอักษร สีต้วอักษร

    แนบไฟล์ :
(ขนาดไฟล์ไม่เกิน 2 MB.)
    ผู้เขียน : *
    E-mail : *
 ไม่ต้องการแสดง E-mail
    รหัสตรวจสอบ : Security Image
* กรุณากรอกรหัสที่อยู่ในรูป
Copyright by thaipony.net : also see me in YOU TUBE by searching Kittipong Poomsang and contact me Kittipong Poomsang ,kpoomsang@yahoo.com, Tel 0812564199,0890353874
Engine by MAKEWEBEASY